De kolos van Goss

De vouwneus zit er al op wist Piet Wassing mij vrijdagavond te vertellen. Verschrikkelijk wat gaat dat hard als je er een paar dagen niet bent geweest. Niet alleen de vouwtrechters maar ook het bordes en de rollennesten zijn geplaatst. Als je dan zo de hal binnen loopt en de pers ziet staan is het toch wel een kolos geworden.

Het totaal is 30 meter lang terwijl het bovenste bordes ruim 6 meter boven de vloer ligt. Als je daar overheen loopt dan ervaar de grootte echt. Beneden zijn het maar kleine Engelsmannetjes. Je kijkt zo boven op het dak van de stiltekamer.

Aan de vouwer is goed te zien dat de pers dubbelbreed is. Er worden dus 4 pagina's naast elkaar gedrukt. De papierbanen wordt hier doormidden gesneden en verlaten ieder via hun eigen vouwtrechter de pers. Er werd druk gewerkt aan het transportsysteem dat de kranten één voor één op pakt en verder vervoert.

Nog druk bezig

Toen ik gisteravond nog langs de drukkerij reed brandde het licht nog volop en zag ik nog iemand lopen. Even flink doortrekken denk ik. Even vlug een paar foto's gemaakt.

Vijf minuten later zat ik weer en de auto en reed op huis aan.

Terwijl ik dit stukje schrijf heb ik nog even naar de webcam gekeken, nu was het licht uit. Ze doen dus niet iedere avond zo gek.

Het dak gaat er op

Van buiten ziet het er allemaal perfect uit. Ze zijn druk bezig om het terrein om de hal te egaliseren. Maar hoe is het nu binnen. Het dak gaat erop, op de stiltekamer dan.

Voor in de hal begint het steeds grootser te worden. De pers wordt steeds indrukwekkender. Er zijn al verschillende bordessen gemaakt. De trap naar het hoogste puntje van de pers staat er al en ook bovenin staat al een heel stuk van de railing.

Inmiddels zijn de eerste rollennesten ook al aangebracht. Met de computer worden de 4 motoren van de cilinders afgeregeld. Alles moet straks synchroon lopen.

Nu de plaatcilinders en de cilinders van het inktwerk in de pers zitten is goed te zien dat de delen van de pers precies in elkaar passen.
Vanuit de inktcontainers lopen de leidingen naar de pers. Voor iedere kleur één. Rollenwisselaars staan al klaar, de rollenbaan ligt al voor een groot deel in de vloer. Het gaat lekker door. Nog even en ze kunnen draaien.

Niks bordes

Tot mijn grote schrik zag ik dat ik in het vorige verhaaltje allemaal leugens heb rondgestrooid. De koppelstukken die zo keurig naast elkaar in het gelid op een pallet lagen zijn niet voor het bordes! Ze waren voor het mailroom transport systeem. Een lange band met knijpertjes die de kranten naar de stapelaar transporteert.

Naast de pers liggen bossen kabels klaar. Alle bedrading moet worden aangesloten op de stroomvoorziening. Ook moeten de drukunits diverse elektrische verbindingen hebben met de cilinderunit en ga zo maar door.

Om de druktorens staan een aantal stalen kolommen. Daar worden de rollennesten aan bevestigd ook komt daar de vouwtrechter aan te hangen. Vandaar uit volgen de papierbanen hun weg naar de vouwer.

Inmiddels staan de rollenwisselaars ook op hun plaats. Er kan zo in een week een hoop veranderen.

Na een weekend werken

Afgelopen weekend is de pers geplaatst. Nee dat is niet iets wat je zo neerzet. Inmiddels staan de vier drukwerken met daar tussenin de rollenunits. In de grote hal lijken ze niet zo bijzonder groot. Het zijn compact gebouwde drukwerken bovendien is er tussen de beide werken een flinke ruimte.


Op de foto's is goed te zien dat de unit met plaatcylinders de spil is waar alles om draait. Als de platen in de pers gehangen zijn worden de beide buitenste helften naar binnen geschoven. Zo vormen ze dan de drukunit.
Wil men later overgaan op een ander papierformaat dan wordt die plaatunit aan de kant geschoven en komt er een andere voor in de plaats. Flexibel denken en drukken. Vanmorgen nadat de laatste drukunit op zijn plaats was gezet kwam er weer een oplegger binnenrijden met een plaatunit. Zo gaat het maar door.

In de kantoorruimte boven waren onze oosterburen bezig om de klinkertjes op maat te maken. Klinkertjes van ongebakken klei. Ze zijn alleen gedroogd, als j er op klopt hoor je geen klank, klop je op een gebakken klinker dan hoor je wel een klank. Dus ideaal als geluidsisolatie.

De onthulling van een kunstwerk

Het is vrijdagmorgen even voor negenen. Langzaam draait de truck de parkeerplaats achter de nieuwe drukkerij op. Moeiteloos torst de oplegger twee drukunits. De eerste beeldbepalende onderdelen worden vandaag op hun plaats gezet. Binnen heerst een georganiseerde drukte. Alles wordt klaar gemaakt voor de ontvangst. Buiten is de chauffeur bezig om de dekzeilen van de lading af te halen en op te ruimen.

Dan stuurt de chauffeur, met uiterste precisie, de combinatie achteruit de rotatiehal in. Een opgestoken hand maakt een abrupt einde aan de beweging. De mannen van Goss halen het plastic weg en de twee units zijn zichtbaar. Het heeft wel wat van de onthulling van een kunstwerk. Inmiddels stromen de kijkers toe, al dan niet met fotocamera en tonen ze elkaar de vastgelegde momenten.

Het is eerst even zoeken hoe de units vastgezet zijn. Als die punten gevonden zijn is het worstelen om gewapend met een steeksleutel de moeren los te draaien. Het gaat lukken! Dan beweegt de haak zich richting dak. Met één vinger heeft de kraanmachinist het hele gevaarte in de hand. Heel zachtjes veert de oplegger omhoog en worden de ruimte tussen oplegger de pers steeds groter.

Het gevaarte hangt in de lucht terwijl de monteurs de blanke staaldelen grondig schoon maken. Met één druk op de knop rijd de kraan naar voren. De machinist hangt de unit exact boven zijn voetstuk. Een flinke lik vet aan de nieuwe bouten.

Langzaam laten ze de unit zakken, steeds totdat de eerste bouten pakken. Millimeter voor milimeter zakt de unit terwijl de monteur steeds de bouten verder draaien. Nog even en de unit staat op zijn plek.

De kraan gaat weer richting oplegger, stroppen worden aan de unit bevestigd en de kraant tilt hem van de oplegger. De vrachtwagencombinatie rijdt onder de kraan vandaan weer naar buiten.

Vanmiddag, morgen en zondag worden de andere delen gebracht en op hun plaats gezet. Zondagmiddag staat er al een flink deel van de pers. Op de webcam is de hele klus te volgen.

Elders in het gebouw liggen pallets klaar met onderdelen voor het bordes. Wat zal het maandag een ander gezicht zijn als de pers daar "opeens" staat.