Niks bordes

Tot mijn grote schrik zag ik dat ik in het vorige verhaaltje allemaal leugens heb rondgestrooid. De koppelstukken die zo keurig naast elkaar in het gelid op een pallet lagen zijn niet voor het bordes! Ze waren voor het mailroom transport systeem. Een lange band met knijpertjes die de kranten naar de stapelaar transporteert.

Naast de pers liggen bossen kabels klaar. Alle bedrading moet worden aangesloten op de stroomvoorziening. Ook moeten de drukunits diverse elektrische verbindingen hebben met de cilinderunit en ga zo maar door.

Om de druktorens staan een aantal stalen kolommen. Daar worden de rollennesten aan bevestigd ook komt daar de vouwtrechter aan te hangen. Vandaar uit volgen de papierbanen hun weg naar de vouwer.

Inmiddels staan de rollenwisselaars ook op hun plaats. Er kan zo in een week een hoop veranderen.

Na een weekend werken

Afgelopen weekend is de pers geplaatst. Nee dat is niet iets wat je zo neerzet. Inmiddels staan de vier drukwerken met daar tussenin de rollenunits. In de grote hal lijken ze niet zo bijzonder groot. Het zijn compact gebouwde drukwerken bovendien is er tussen de beide werken een flinke ruimte.


Op de foto's is goed te zien dat de unit met plaatcylinders de spil is waar alles om draait. Als de platen in de pers gehangen zijn worden de beide buitenste helften naar binnen geschoven. Zo vormen ze dan de drukunit.
Wil men later overgaan op een ander papierformaat dan wordt die plaatunit aan de kant geschoven en komt er een andere voor in de plaats. Flexibel denken en drukken. Vanmorgen nadat de laatste drukunit op zijn plaats was gezet kwam er weer een oplegger binnenrijden met een plaatunit. Zo gaat het maar door.

In de kantoorruimte boven waren onze oosterburen bezig om de klinkertjes op maat te maken. Klinkertjes van ongebakken klei. Ze zijn alleen gedroogd, als j er op klopt hoor je geen klank, klop je op een gebakken klinker dan hoor je wel een klank. Dus ideaal als geluidsisolatie.

De onthulling van een kunstwerk

Het is vrijdagmorgen even voor negenen. Langzaam draait de truck de parkeerplaats achter de nieuwe drukkerij op. Moeiteloos torst de oplegger twee drukunits. De eerste beeldbepalende onderdelen worden vandaag op hun plaats gezet. Binnen heerst een georganiseerde drukte. Alles wordt klaar gemaakt voor de ontvangst. Buiten is de chauffeur bezig om de dekzeilen van de lading af te halen en op te ruimen.

Dan stuurt de chauffeur, met uiterste precisie, de combinatie achteruit de rotatiehal in. Een opgestoken hand maakt een abrupt einde aan de beweging. De mannen van Goss halen het plastic weg en de twee units zijn zichtbaar. Het heeft wel wat van de onthulling van een kunstwerk. Inmiddels stromen de kijkers toe, al dan niet met fotocamera en tonen ze elkaar de vastgelegde momenten.

Het is eerst even zoeken hoe de units vastgezet zijn. Als die punten gevonden zijn is het worstelen om gewapend met een steeksleutel de moeren los te draaien. Het gaat lukken! Dan beweegt de haak zich richting dak. Met één vinger heeft de kraanmachinist het hele gevaarte in de hand. Heel zachtjes veert de oplegger omhoog en worden de ruimte tussen oplegger de pers steeds groter.

Het gevaarte hangt in de lucht terwijl de monteurs de blanke staaldelen grondig schoon maken. Met één druk op de knop rijd de kraan naar voren. De machinist hangt de unit exact boven zijn voetstuk. Een flinke lik vet aan de nieuwe bouten.

Langzaam laten ze de unit zakken, steeds totdat de eerste bouten pakken. Millimeter voor milimeter zakt de unit terwijl de monteur steeds de bouten verder draaien. Nog even en de unit staat op zijn plek.

De kraan gaat weer richting oplegger, stroppen worden aan de unit bevestigd en de kraant tilt hem van de oplegger. De vrachtwagencombinatie rijdt onder de kraan vandaan weer naar buiten.

Vanmiddag, morgen en zondag worden de andere delen gebracht en op hun plaats gezet. Zondagmiddag staat er al een flink deel van de pers. Op de webcam is de hele klus te volgen.

Elders in het gebouw liggen pallets klaar met onderdelen voor het bordes. Wat zal het maandag een ander gezicht zijn als de pers daar "opeens" staat.

Ruimte voor 34 ton inkt

Overal wordt gewerkt. Binnen, buiten, boven en in de kantoren beneden. In de hal wordt een grote puzzel gemaakt. Voordat de stukjes op hun plaats komen te liggen worden er sluitingen aan gemaakt. Als ze op hun plaats liggen wordt met een inbussleutel de sluiting een slag rondgedraaid en de plaat ligt vast.


De kraan waar ze mandag mee begonnen zijn om op te bouwen is klaar. Als de drukunits komen worden ze daarmee van de oplegger getild en zo op hun plaats gereden.


In de papierhal liggen de vier inktcontainers klaar. Voor de zwarte en de gele inkt ieder één voor 10.000 kg inkt, twee kleinere van 7.ooo kg inhoudt voor de magenta en de cyaan inkt. Ze komen straks in een vloeistofdichte bak te staan.


Leo laat mijn even de stoppenkast zien, een hele rij met kleine kunststoffen houders. In de houder zit een "normale" stop, onderaan een lampje dat aangeeft of de stop wel of niet heel is. Het is nu in één oogopslag duidelijk waar de stoppen zijn doorgeslagen.


Boven worden de gevelplanken aan alle kanten van een kwast gele verf voorzien. Dan flink drogen en ze kunnen tegen de gevel. Nog een klein stukje van de zijkant en dan de achterkant nog. Beneden worden de binnenwanden van de kantoren afgewerkt.

En dan komt daar de papierbaan

De twee plateaus van de druktorens liggen stevig verankerd aan de vloer. Exact in lijn! Er wordt weer driftig gemeten. Dit keer met een kijker (waarschijnlijk mag ik daar weer geen kijker tegen zeggen).


Ze moeten een aantal meetpunten op één lijn hebben. Via een prisma kijken ze naar het laatste punt. Op die manier kunnen ze zien of het plateau van de vouwer exact onder een hoek van 90 graden staat. De minst geringe afwijking helpt je bij het drukken al flink in de problemen.


Er komen, vanaf de weg gezien, eerst twee druktorens en daarna de vouwer. De cilinders hebben een dubbele omvang en zijn dubbel breed. Straks kunnen ze in één keer full-color 32 pagina's dagblad drukken.

Hans legt uit waar de papierwisselaars komen. Verder is het geheel ruim opgezet om op termijn de mogelijkheid te hebben om tussen de druktorens cilinderswisselaars te kunnen plaatsen. Het FPS systeem - Flexible Printing System - van Goss. Mocht dat nodig zijn dan kan men op die manier van drukformaat wisselen.
Achter in de hal wordt op hoog niveau gewerkt. Terwijl men op de bovenverdieping van het kantoorgebouw bezig is met de vloer. En niet zomaar één.

Op de dikke balken vloer komt een laag zachtboard te liggen met daarop een laag stenen. Daartussen door lopen de metalen goten voor de luchtverversing. Daar gaat dan weer de afwerkvloer overheen. Al met al een heel bouwwerk. Volgens zeggen zou je zo niemand horen lopen. Maar eens afwachten!

Millimeterwerk gedeeld door 100

Op dit moment wordt de basis van de druktorens waterpas gesteld. Niet gewoon op het oog maar met precisie apparatuur. Meten tot op een honderdste van een millimeter. Ik heb er een tijdje bij gestaan maar ze zijn zeker een half uur bezig geweest.

Het waterpas steeds weer verschuiven. De basis iets omhoog of weer iets omlaag, vastdraaien weer meten. Het oppervlak waar het waterpas op ligt weer schoonmaken, een ander meetapparaat erbij, ga maar door. Weer meten het waterpas weer naar een andere plek en weer meten. Zo zijn ze met twee man druk bezig tegelijk geeft dat aan hoe precies het plaatsen van de pers komt. In een kistje zitten geijkte metalen plaatjes van verschillende diktes. Oplopend met een duizendste millimeter, een aantal oplopend met een honderdste, een aantal oplopend met andere maten. Zo kunnen ze allerlei diktes maken. Zo te zien een aardig prijzig kistje.

Inmiddels is het geraamte van de stiltekamer ook geplaatst. Tegen de lange wand ruim twee meter boven de vloer. In grote kisten liggen de persbesturing plateaus. Het belooft heel wat.